Nie wiedziałam...

czwartek, 09 lutego 2012 20:46

       ... że oni śpiewają razem! Dwa wielke głosy, wielkie osobowości operowej sceny w jednym duecie. Powinnam teraz czytać Wagnera i o Wagnerze, słuchać Zygfryda albo Brünhildy i w ogóle próbować opanować skomplikowaną akcję Zmierzchu bogów, a najlepiej całej tetralogii. Jednak z góry wiem, że to nic nie da, bo ile razy bym nie zaczynała i tak nie mogę się połapać w zawiłościach libretta. Trudno, w sobotę zasiądę do transmisji jak czysta niezapisana tablica i zobaczę, co z tego wyniknie.  Mam jeszcze przecież dzień jutrzejszy i całą sobotę do wieczornego seansu, może coś uszczknę z Wagnerowskiej machiny operowej. Tymczasem znalazałam niesamowite połączenie:  dwie wielkie osobowości, dwa welkie głosy w jednym duecie.  O, odkąd Anne Sofie von Otter zachywciła mnie jako Ariodante w operze Händla, wciąż jestem pod wrażeniem jej głosu i wysmakowanej interpretacji. To prawdziwa dama opery,  tworząca wielkie kreacje. Bezbłędna! I teraz w przepięknym duecie Son nata a lagrimar (Urodziła/em się, aby płakać) z Juliusza Cezara w Egipcie rownież Händla, czyż może nie zachwycać jako zbolała żona (Kornelia) po okrutnej śmierci męża i jako matka bolejąca w obliczu utraty syna?

       Oto Juliusz Cezar, wkroczywszy do Egiptu, pokonał Pompejusza. Gorliwy pretendent do egipskiego tronu, Ptolemeusz, wydaje rozkaz ścięcia pokonanego, którego głowę trumfalnie przynosi przed oblicze Cezara jeden z generałów.  Obecna przy tym jest Kornelia, żona Pompejusza, która mdleje na ten widok. Jej syn, Sekstus, przysięga zemstę za zamordowanie ojca.  Oczywiście nic w operze nie może tak łatwo i prosto zmierzać do finału, więc  pod koniec pierwszego aktu Kornelia i Sekstus zostają na rozkaz Ptolemeusza wtrąceni do więzienia, gdzie śpiewają pożegnalną arię.

       Oto duet matki i syna: Anne Sofie von Otter jako Kornelia i Philippe Jaroussky jako Sekstus.

       Chyba niezbyt precyzyjnie napisałam. Anne Sofie von Otter i Philippe Jaroussky jako matka i syn w Juliuszu Cezarze w Egipcie.

       

Händel, Son nata a lagrimar (Juliusz Cezar w Egipcie)